Kat: Chocoladevergiftiging

Rond Pasen, Sinterklaas en Kerstmis wordt veel chocolade gegeten. Door mensen, maar ook soms door uw hond of kat! Veel mensen weten dat chocolade giftig is voor honden, maar hoe zit het nu precies? En geldt dit ook voor katten?

Theobromine
De giftige stof in chocolade is theobromine. Omdat honden en katten dit langzamer afbreken dan mensen kan het voor hen giftig zijn. Bescherm uw dier daarom tegen chocolade door het goed op te bergen. Let op: een hond of kat met lekkere trek eet het desnoods met verpakking en al op!

Over het algemeen wordt gesteld dat 20 miligram theobromine per kilogram lichaamsgewicht kan leiden tot milde verschijnselen. Ernstige verschijnselen ontstaan vanaf 40 miligram theobromine per kilogram lichaamsgewicht. Dit betekent voor een hond of kat van 5 kilogram dat 16 gram pure chocolade of 50 gram melkchocolade kan leiden tot milde klachten. Als dezelfde hond of kat 50 gram pure chocolade of 150 gram melkchocolade opeet kan dit ernstige klachten geven. Het probleem is echter dat de gevoeligheid voor deze stof verschilt per hond: de hoeveelheid chocolade die bij het ene dier geen problemen geeft, kan bij het andere dier leiden tot ernstige klachten.

Verschijnselen

  • Braken, diarree en veel drinken. Dit zijn de eerste verschijnselen en worden vaak één tot vier uur na het eten van chocolade gezien. Sommige dieren vertonen deze verschijnselen pas zes tot twaalf uur erna!
  • Onrust, spiertrekkingen, hyperactief en ongecoördineerd gedrag. Door samentrekking van de spieren en door stimulatie van de zenuwen kan uw dier veel gaan bewegen. Hij is onrustig, loopt rondjes of trekt met de poten of kop. De beweging kan ongecoördineerd zijn, alsof uw dier geen controle heeft over de bewegingen.
  • Epileptische aanvallen. In een later stadium kan uw dier (meerdere) epileptische aanvallen krijgen. Soms komen de aanvallen zeer snel achter elkaar, uw dier kan ‘er in blijven’.
  • Snelle ademhaling, snelle, onregelmatige en bonzende hartslag. Door samentrekking van de spieren en door stimulatie van de zenuwen kan uw dier snel gaan ademen. Ook de hartspier kan ongecontroleerd gaan samentrekken, waardoor de hartslag snel en onregelmatig wordt. U kunt het hart voelen bonzen in de borstkas.
  • Sterfte. Vooral door de ongecontroleerde en snelle ademhaling en hartslag kan uw dier uiteindelijk sterven.

De meeste dieren laten duidelijke verschijnselen zien, maar soms zijn deze wat minder goed zichtbaar. Als u één van de verschijnselen opmerkt of u twijfelt, neem dan zo snel mogelijk contact op met uw dierenarts. Wanneer uw dier chocolade heeft gegeten maar nog geen verschijnselen vertoont moet u ook zo snel mogelijk contact opnemen met uw dierenarts.

Dit is altijd een spoedgeval, ongeacht de hoeveelheid chocolade die uw dier heeft opgenomen.

Behandeling
Er is geen specifiek tegengif tegen theobromine. Dit betekent dat de behandeling bestaat uit het voorkomen van verdere opname van de stof in de darmen, het behandelen van de verschijnselen en uw hond of kat te ondersteunen.

Als de chocolade kort geleden is opgegeten moet uw dier braken. Het kan nog zinvol zijn zes tot twaalf uur na het opeten, maar moet liefst zo snel mogelijk gebeuren. Braken wordt opgewekt door een injectie te geven. Het laten braken door een schep zout in de bek te geven is geen goed idee: uw dier kan hierdoor een zoutvergiftiging oplopen!

Sommige honden of katten eten chocolade met verpakking en al op. Ook kan de chocolade in de maag brokken vormen. Dit kan ervoor zorgen dat niet alle chocolade kan worden uitgebraakt. Daarom moet worden voorkomen dat theobromine in de darmen wordt opgenomen. Dit gebeurt door na het braken uw dier medicatie te geven die deze stof bindt.

Ter observatie kan uw dier worden opgenomen in de praktijk. Indien nodig krijgt uw dier een infuus of extra zuurstof. Soms is het nodig uw dier een roesje te geven om rustiger te worden. Om te voorkomen dat theobromine vanuit de blaas weer door het lichaam wordt opgenomen kan het nodig zijn een katheter te plaatsen.